کامائه

کامائه Kamae
کامائه در ژاپن به معنی وضعیت وطرز ایستاد ن یا حالت قرار گرفتن است.کامائه برای شروع کردن(استارت کردن)جهت انجام تمامی تکنیک هااستفاده می شود. می توان گفت تمام کامائه هایی سنتی مورد استفاده در نین جوتسو حالت دفاعی دارند که در هر یک از این کامائه ها قسمت هایی از بدن شخص را در برابر ضربه حریف در امان خواهد داشت و شخص می تواند در حالت کامائه بهتر و سریتر بدن خود را از مقابل ضربه حریف کنار کشیده یا به آن ضربه بزند و نیز قرار گرفتن در حالت کامائه صحیح به شخص این امکان را می دهد که با تعادلی بهتر و حالت ایمن  ضربات حریف را از هر جهت دفع کند.

در اینجا به طور مختصر تعدادی  از کامائه ها(اولین تا هفتمین)نام برده شده است:

Seiza no kamae

Fudoza no kamae

Shizen no kamae

Ichimonji no kamae

Jumonji no kamae

Hira no kamae

Hicho no kamae

 

سوک هاتسومی

سوک هاتسومی در کنار لوح یادبود استاد بزرگ تاکاماتسو

 

کیوکِتسو شوگه

kyoketsu shoge
کیوکِتسو شوگه

کیوکتسو شوگه به معنی " دویدن در دشت و کوه " می باشد .
این سلاح شامل یک تیغه دو لبه است که تیغه دیگری نیز با زاویه 90 درجه به آن متصل شده است . سپس این مجموعه به یک طناب ساخته شده از الیاف ، مو ( انسان ، اسب ) یا زنجیر که در حدود 18 فوت ( 6 متر ) درازا دارد و در انتهای آن حلقه بزرگ فلزی قرار دارد ، متصل شده است .
عقیده این است که این سلاح قبل از کوساری گاما که بیشتر شناخته شده است ، به وجود آمده و تکمیل شده است .

این سلاح کاربردهای گوناگونی داشته است : از تیغه آن برای ضربه زدن استفاده می شده است ؛ از طناب آن برای بالا رفتن ، بستن دشمن و و... استفاده می شده است .
همچنین با چرخاندن انتهای سلاح و پرتاب حلقه به سمت دشمن ، سعی بر خلا سلاح یا ضربه زدن به دشمن ، از فاصله امن می شد .

طناب های بافته شده از مو ، محکم ، انعطاف پذیر و سبک بوده اند .

 

 

 

 

                                                                                     WWW.BUJINKAN.IR                                                                                                                                                                   

نین جوتسو چیست

در حاليكه اكثر مردم عقيده دارند رازهاي نين جوتسو به تدريج و با توسعه قدرت نيروي تو كوگاوا در قرن هفدهم از بين رفته و يا مدفون شده­اند، اما بعد از گذشت قريب به سه قرن اساتيد معتبر و حقيقي اين شيوه ثابت كردند كه حقيقت هنر «شينوبي» زنده بوده و براي هميشه ماندگار خواهد بود (شينوبي تلفظ ديگري براي كلمه نين مي­باشد كه در پاراگرافهاي بعدي در مورد اين لغات توضيح داده خواهد شد) شيوه نين جوتسو اصل و عصاره هنرهاي رزمي و استراتژي نظامي محافظت از خود و پيشگيري از خطرات مي­باشد. نين جوتسو مفهوم كلي محافظت از خود در آموزشهاي رزمي هنر شينوبي چه محافظت از خود باعث ايجاد آرامش دروني و احساس امنيت براي جنگجوي شينوبي مي­شود.

 

برای دیدن کامل مقاله روی ادامه مطلب کلیک کنید

سنسی نوشنایی

سنسی نوشنایی نماینده و مسئو ل سبک نین جوتسو

استان آذربایجان شرقی

مقاله نینجاها نوشته سنسی نوشنایی

هنگام ورود و انتقال دين بودايي به كشور ژاپن گروههايي در داخل ژاپن به اين دين گرويده و در نتيجه باعث بوجود آمدن درگيري و تضاد بين درباريان و حكام آن زمان كه معتقد به دين شينتو بودند گرديده و اين مسئله به مرور زمان موجبات جنگ و نبردهاي خونين را فراهم آورده كه بين طرفداران دو مذهب ايجاد گرديد و همين نبردها باعث فرار بودائيان كه از نظر تعداد در اقليت بودند به كوهستانها و مناطق دور از شهرها شد و بودائيان براي حفظ جان خود و خانواده‌شان مجبور شدند فنون و تكنيكهاي رزمي خود را تقويت كنند و چون دور از شهر زندگي مي‌كردند يك نوع هماهنگي بين خود و طبيعت بوجود آوردند تا بتوانند ادامه حيات داده و موجب بقاي خود، خانواده و طايفه گردند و با گذشت زمان اين افراد چنان در هنرهاي رزمي زبده و ماهر گرديدند كه موجب حيرت افراد عادي و حتي سربازان حكومتي شدند.

برای مشاهده ادامه مقاله بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

کانچو اکبر فرجی

ضربات پا در نين جوتسو به سه دسته تقسيم مي شود:

 

1-   ضربات كنترلي با دست و پا با درصد مساوي كه در شرايط خاص مسابقات آن را مي طلبد.

 

2-ضربات غير كنترلي با قدرت كه در نقاط مجاز زده مي شود و هر چه قدر بيشتر زده شود

 

 امتياز بيشتري مي گيرد.

 

3-ضربات نفوذي كه جهت بر هم زدن تعادل و پرتاب استفاده شده و ويران كننده است.

 

براي استفاده بهتر از ضربات پاودست دانستن نكات زير لازم است:

 

1-اعتماد به نفس وبهره گيري از تمام قدرت بدن ،وقتي كه عضلات از نرمش كامل برخوردار است.

 

2-تقويت فنوني كه مي توان با سرعت اجرا كنيد.

 

3-تعيين فاصله(ماي)براي اجراي به موقع ضربات و دفاع و حمله (شعاع حركتي)

 

4-تقويت عضلات و نقاطي كه مي شود با آن ضربه زد. 

 

5-استفاده به موقع از فنون ترفندي يا ضد حمله ها.

 

6-گسترش شعاع ديد و تنوع حملات در طراحي مبارزات.

 

7-تسلط كامل بر هماهنگي بين اعضاي بدن؛چراكه يك هنر جو براي ضربه زدن بايد

 

داراي ايمان،سر سختي و پشتكار فراوان باشد.